رعشه ی دستانش

خاک را بد سرشت

که این چنین گشته ام

ز هر پیمانه ای نبود مقیاسی

این چنین حکیم بودنش سوال میشود

ممیزی نمود مرا ز هر کلام و هر سخن

تا همچنان حاکم بماند

ز هر قصور دنیا

یکی را نصیب من کرد

از ماه لکه هایش

از بید رعشه هایش

تا همچنان بالا بماند                                 barefoot

/ 0 نظر / 4 بازدید